Οι Ωριωνίδες είναι μια ετήσια βροχή διαττόντων, οι οποίοι οφείλουν την εμφάνισή τους στα σωματίδια σκόνης που έχει αφήσει πίσω του ο κομήτης του Χάλεϊ.
Η δραστηριότητά τους εκτείνεται από τις 2 Οκτωβρίου έως τις 7 Νοεμβρίου, με την κορύφωση να σημειώνεται τη νύχτα της 21ης προς την 22α Οκτωβρίου.
Υπό ευνοϊκές συνθήκες παρατήρησης, ο ρυθμός εμφάνισης μπορεί να φτάσει περίπου τους 20 διάττοντες την ώρα, αν και σε ορισμένες χρονιές έχουν καταγραφεί υψηλότερες τιμές.
Οι Ωριωνίδες αποτελούνται από μικροσκοπικούς κόκκους σκόνης και άλλα μικρά σωματίδια που απελευθερώνει ο κομήτης του Χάλεϊ καθώς πλησιάζει τον Ήλιο, περίπου κάθε 76 χρόνια. Με την πάροδο του χρόνου, το υλικό αυτό διασκορπίζεται κατά μήκος της τροχιάς του κομήτη.
Κάθε Οκτώβριο, η Γη διασχίζει τη ζώνη σωματιδίων, τα οποία εισέρχονται στην ατμόσφαιρά της με ταχύτητα περίπου 238.000 χιλιομέτρων την ώρα, προκαλώντας τον ιονισμό και τη διέγερση των αερίων της και δημιουργούν το εντυπωσιακό θέαμα των Ωριωνίδων.
Οι Ωριωνίδες συγκαταλέγονται στις γρήγορες βροχές διαττόντων, καθώς τα μετέωρά τους κινούνται με μεγάλη ταχύτητα και συνήθως αφήνουν φωτεινά ίχνη που διαρκούν μόνο κλάσματα του δευτερολέπτου.
Πότε και πώς θα τις παρατηρήσουμε;
Η μέγιστη δραστηριότητα αναμένεται τις πρωινές ώρες της 22ας Οκτωβρίου, με ρυθμό εμφάνισης που μπορεί να φτάσει περίπου τους 20 διάττοντες την ώρα, υπό ιδανικές συνθήκες.
Το καλύτερο χρονικό διάστημα για παρατήρηση αρχίζει περίπου στις 03:00 με 03:30, μετά τη δύση της Σελήνης, και διαρκεί έως την αυγή. Εκείνες τις ώρες, ο αστερισμός του Ωρίωνα θα βρίσκεται ψηλά στον ουρανό, προσφέροντας ευνοϊκές συνθήκες για την παρατήρηση των Ωριωνίδων.
Οι Ωριωνίδες όμως δεν παρουσιάζουν πάντοτε υψηλή δραστηριότητα. Είναι πιθανό να περάσουν πέντε ή και περισσότερα λεπτά χωρίς να εμφανιστεί ούτε ένας διάττων. Η υπομονή είναι απαραίτητη, καθώς η εμφάνιση των μετεώρων είναι απρόβλεπτη.
Προς ποια κατεύθυνση πρέπει να κοιτάζουμε;
Το ακτινοβόλο σημείο των Ωριωνίδων, δηλαδή το σημείο του ουρανού από το οποίο φαίνεται να προέρχονται οι διάττοντες, βρίσκεται στον αστερισμό του Ωρίωνα, κοντά στο λαμπρό άστρο Μπετελγκέζ.
Τα μετέωρα, ωστόσο, μπορούν να εμφανιστούν σε οποιοδήποτε σημείο του ουρανού. Επομένως, δεν χρειάζεται να κοιτάζουμε απευθείας προς το ακτινοβόλο σημείο. Αντίθετα, είναι προτιμότερο να έχουμε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο οπτικό πεδίο, στρέφοντας το βλέμμα μας σε μια περιοχή του ουρανού μακριά από έντονα φώτα.
Φωτογράφιση διαττόντων
- Επιλέγουμε ένα σκοτεινό σημείο μακριά από τα φώτα της πόλης
- Χρησιμοποιούμε έναν σταθερό τρίποδα
- Φωτογραφίζουμε με έναν ευρυγώνιο φακό, ώστε να καλύψουμε μεγαλύτερο τμήμα του ουρανού
- Για καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα προσθέτουμε και στοιχεία του τοπίου στο κάδρο (δέντρα, βουνά, έδαφος κλπ)
- Ρυθμίζουμε την έκθεση ανάλογα αν θέλουμε αστρικά ίχνη ή καθαρά αστέρια. Αν στοχεύουμε κοντά στον ουράνιο ισημερινό, οι εκθέσεις είναι οι μικρότερες (φακός 20 χιλιοστών: 18 δευτερόλεπτα έκθεση, 28 χιλιοστών: 13 δευτερόλεπτα, 55 χιλιοστών: 6 δευτερόλεπτα). Όσο μετακινούμαστε προς τον πολικό αστέρα μπορούμε να αυξήσουμε σταδιακά τους χρόνους έκθεσης.
- Ρυθμίζουμε την ευαισθησία, ISO, σε ένα μεγάλο αριθμό και κάνουμε δοκιμαστικές λήψεις
- Εστιάζουμε χειροκίνητα τον φακό, καθώς στο σκοτάδι δεν δουλεύει η αυτόματη εστίαση, την οποία απενεργοποιούμε
- Χαμηλώνουμε την φωτεινότητα της οθόνης της φωτογραφικής μηχανής, ώστε να μην ενοχλεί στα, συνηθισμένα στο σκοτάδι, μάτια, αλλά και για μεγαλύτερη διάρκεια μπαταρίας
- Ρυθμίζουμε την μηχανή να λαμβάνει πολλές λήψεις καθορισμένης έκθεσης, ή χρησιμοποιούμε καλώδιο απελευθέρωσης κλείστρου
- Αφήνουμε την μηχανή να φωτογραφίζει και απολαμβάνουμε το θέαμα των διαττόντων!
Ο Όμιλος Φίλων Αστρονομίας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: facebook, instagram, x, tiktok, youtube